Berichten

Ik kan niet meer

Een stukje uit het dagboek van één van de dappere overlevers:

Jarenlang heb ik me klein gehouden en me klein gemaakt. Jarenlang heb ik mijn kracht verborgen. Zodat jouw machteloosheid, krachteloosheid en kleinheid niet zichtbaar zouden worden. Zodat jij naar de buitenwereld zou overkomen als een normaal functionerend mens.

Ik heb mezelf en mijn leven in de wacht gezet voor jou. Totdat jij je leven zou hebben geheeld en we samen verder zouden kunnen. Maar dat gebeurde niet. Je heelde niet. Je vond het wel makkelijk zo.

Maar ik kon niet meer. Als ik door zou gaan, zou ik neerstorten. Dus stopte ik ermee jou te dragen.

Maar ik bleef nog wel in mijn inmiddels aangeleerde overlevingsmechanisme omdat je niet kon dealen met je angsten, met het onbekende en met de wereld als die zich niet aan jouw regels hield. Jij was dan onvoorspelbaar, onredelijk en destructief. Ik droeg je niet meer maar verstopte me nog wel. Want jij wilde nog steeds dat ik klein en zwak was. Totdat ik daar ook niet meer tegen kon. Ik wilde niet meer gepest, gekleineerd en genegeerd worden door jou. Dit alles had al lang niets meer met liefde te maken. En mijn liefde voor jou waarvan ik ooit dacht dat die genoeg zou zijn, was inmiddels door jou vermoord.

Ik wil nu niet meer voor jou opkomen. Ik wil nu voor mezelf opkomen en mezelf helpen. Weer leven in veiligheid. Mijn liefde kunnen laten zijn en kunnen laten stromen in veiligheid. En in dit proces van afscheid worden jij en je gedrag duidelijk zichtbaar. Jij hebt geen controle over de mensen die zich aan de regels houden. De regels die onpartijdig zijn en dus niet alleen voor jou.

Je raakt steeds in paniek, je kronkelt. Je belooft dat alles in vrede besproken en geregeld kan worden om vervolgens  boos, aanvallend en beschuldigend te zijn.

De angst bliksemt uit je ogen. Hier biedt geen enkele van je acts bescherming. Wat je altijd met man en macht heb willen voorkomen, gebeurt nu. Je krachteloosheid en angst  worden zichtbaar.

En ik? Ik voel mijn kracht stromen meer en meer. Ik word weer zichtbaar en sterk. Alles speelt zich nu zo helder voor me af waardoor het duidelijker wordt dan ooit tevoren waar ik al die jaren in heb gezeten, met wat voor man ik te maken heb gehad. Daardoor word ik afwisselend verdrietig, boos en verbaasd. Hoe kon ik het niet hebben gezien? Hoe kon ik het hebben toegelaten? Hoe is het mogelijk dat ik dit heb volgehouden?

Mijn werkelijke zelf is nooit verloren gegaan. Die staat nu weer op. Ik strijk de kreukels glad en verzorg mijn wonden. Het zal niet altijd makkelijk zijn om weer te durven leven als mijn echte zelf. Maar aan de basis staat mijn keus ‘ik wil dit niet meer, nooit meer. Ik ben gewoon ik en dat is goed. Ik leef nu mijn eigen leven, precies zoals ik ben en dat mag’. Het is goed. Ik ben vrij. Ik laat gaan. Ik laat los.

 

Dit is hoe het is, dit is waar het stopt

Een stukje uit het dagboek van één van de dappere overlevers:

Je zegt: ‘Kom maar ik ben bij je. Kom maar achter mij aan dan komt het goed.’ Maar dat heb ik jaren gedaan. Het kwam niet goed.

Ik zag in jou een onbeholpen kindje die graag wil dat het goed is. Als je ‘volwassen’ was, zou ik het je zeggen. Dan zou ik je zeggen dat ik graag liefde had gevonden met jou en bij jou; dan hadden we onze aangeleerde angsten overwonnen en was de liefde gegroeid. Maar doordat jij de liefde niet wilde en de angst wilde ontkennen en je ervoor koos mij te kleineren, af te wijzen, beschuldigen, negeren, straffen voor alles wat in jou zat, voor alles wat jou is aangedaan, heb je mij en onze liefde vermoord. En moest ik mij en mijn liefde verstoppen. Het had niet zo pijnlijk hoeven zijn. Als jij je eigen pijn had durven zien en voelen was die overgegaan en had de liefde kunnen stromen. Maar door de pijn in stand te houden en te verveelvoudigen is alles nu stuk. Onherstelbaar.

En omdat je de volwassene weg hebt gestuurd en er alleen een klein kindje is om mee te praten, zal ik het nooit kunnen zeggen, nooit kunnen uitleggen en zal jij het ook nooit begrijpen. Dit is hoe het is. Dit is waar het stopt.

 

 

 

 

 

Mooi, lief en zacht mens

Je bent niet gewend dat mensen er voor je zijn en je weet niet wat te doen. Kwetsbaar en verdrietig zijn, was niet veilig. Je wil het proberen. Het voelt heel eng en toch wil je je ook graag laten gaan. Wat zal dat een ontspanning geven.

Wat nu als je de sterke act laat varen. Je hoeft niet meer te doen alsof. Het is nu veilig. Wat als je nu eens voor je laat zorgen. Wat zou het fijn zijn als je dat kan en durft.

Je vraagt je af wie je bent als je niet meer hoeft te vechten, niet meer op de uitkijk hoeft te staan, niet meer hoeft vol te houden. Wat is dan je identiteit.

Je wil nu voor jouw waarheid gaan. Maar wat is die dan. Wie ben je dan. Wie komt er tevoorschijn als je jouw vechtjas uit doet?

Een mooi, lief en zacht mens! Jij in al jouw puurheid! Dat is wie je bent. Dat is wie je zocht achter al je maskers. Jezelf ontrafeld! Gefeliciteerd!

 

 

Ik ben iemand

En wie ben ik dan…?

Hoe ontwikkelt zich onze identiteit in onze jonge jaren. Wat is een gezonde en wat een ongezonde identiteit? En wat zijn de gevolgen daarvan op ons verdere leven? En kun je op latere leeftijd een ongezonde identiteit veranderen naar een gezonde? En hoe dan?

          

Als ik jou zou vragen ‘Ben jij iemand of ben jij niemand’, dan zal je waarschijnlijk antwoorden met ‘Ik ben iemand’.

Een eenvoudige vraag en een eenvoudig antwoord. En als ik dan verder zou vragen? Is het dan nog steeds zo eenvoudig?

-Leef jij je eigen leven?

-Loop jij je eigen pad?

-Weten de mensen wat jij vindt?

-Mag jij zeggen wat je denkt?

-Laat jij vaak genoeg zien wie je bent?

-Leef jij naar de verwachtingen van anderen?

-Heb jij het nodig dat een ander doet wat jij wil en hoe je het wil?

-Maakt het jou uit wat een ander van jou vindt?

Als je hier over na gaat denken, kan het zijn dat je erachter komt dat een deel van degene die jij werkelijk bent , ergens weggestopt is, om wat voor reden dan ook.

En ben je dan iemand of ben je dan niemand?

Veel mensen komen er in de loop van hun leven achter dat ze van binnen iemand anders zijn dan wie ze van buiten laten zien.

Daardoor zijn ze vaak niet gelukkig en vragen ze zich geregeld af of het leven niet meer te bieden heeft dan dit.

Ze missen zichzelf en weten soms niet meer wie ze echt zijn.

Ieder mens heeft verbinding nodig en echtheid en velen van ons hebben zich daar vanaf laten brengen door andere mensen.

 

‘Heb jij een gezonde identiteit dan hangt die niet af van een ander. Dan weet je dat je waardevol bent, ongeacht wat een ander van jou vindt, tegen jou doet of zegt en ongeacht wat in jouw leven plaatsvindt.’

Wie ben ik, waar draait het leven om, waarom doe ik wat ik doe, waarom voel ik me zo vaak niet echt gelukkig? Waarom doe ik zo vaak niet wat ik echt wil doen, durf ik de stap niet te zetten, stel ik steeds uit, doe ik me anders voor dan ik ben, ben ik bang er niet bij te horen, ben ik bang dat een ander mij niet leuk vindt, bang om te voelen, bang om  niet goed genoeg te zijn?

Voor ieder die zich dit afvraagt, is het tijd om daar antwoord op te krijgen.

Onze identiteit heeft invloed op ons leven.

Heel eenvoudig gezegd, betekent het hebben van  een gezonde identiteit dat je niet afhankelijk bent van een ander, je weet dat je waardevol bent, ongeacht wat een ander van jou vindt, tegen jou doet of zegt en ongeacht wat in jouw leven plaatsvindt.  Je bent dan in staat authentiek en autonoom te leven.

En eveneens heel eenvoudig gezegd, houdt een ongezonde identiteit in dat je afhankelijk bent van wat een ander van jou vindt en van de gebeurtenissen in je leven.

Je maakt daarmee een ander en omstandigheden verantwoordelijk voor jouw geluk en welbevinden.

Dan is de kans groot dat je alles in het werk zet om daar zoveel mogelijk controle over te krijgen.

Dit lijkt te werken op korte termijn maar uiteindelijk is dit een niet-constructieve manier van leven en levert het veel problemen op.

Het kan zijn dat je dit in de loop van je leven steeds meer ontdekt.

Je hebt herhaaldelijk problemen of je loopt steeds tegen dezelfde dingen aan  in je werk, je relatie, je emoties en gevoelens, hoe je over jezelf denkt en over het leven zelf.

Er is een oplossing voor.

Je kunt  je identiteit weer gezond maken.

Een mooie weg er naartoe is via het spiegelen met paarden. Je bent van harte welkom om dat met mij en de paarden de komen ervaren.

Ik wens je een gelukkig leven toe.

        Paard en Mens – Voor ieder die het proces wil komen ervaren!      
          Mariëtte Somer – Grathemerweg 6 – 6037 NR Kelpen-Oler / 27 maart 2023