Begripvol paardrijden met Gyongy
Tweedaagse training met Nienke en haar Gyongy
Soms zit het verschil tussen redelijk goed en formidabel rijden slechts in het zorgen voor een betere impuls en aanleuning.
Gyongy is een 12-jarige Eldorado merrie van Nienke waarmee zij Z eventing, ZZ springen en M2 dressuur rijdt.
Omdat het paard qua exterieur niet de makkelijkste is en ze altijd alles geeft als ze springt en in de cross, is het extra belangrijk om haar dressuurmatig heel goed te gymnastiseren.
Door haar hals en lendenen heeft het paard de neiging om of niet aan het been te zijn en dan tegelijkertijd te doen of ze een redelijke aanleuning heeft of om voor het been naar voren weg te rennen met haar hals als een ‘stokje’ en met haar gewicht erg op de voorhand.
Aan Nienke de taak haar paard altijd heel goed los te werken en de aanleuning en impuls goed in de gaten te houden zodat Gyongy zich goed laat bewerken en bij haar blijft.
Aangezien Gyongy één van de slimmeren is, is die taak niet altijd eenvoudig. Gyongy zorgt er bij ‘haar onderhandelingen met haar amazone’ voor dat e.e.a. ongemerkt een beetje wegzakt.
Nienke heeft al vele jaren les van mij. Door mijn verhuizing was de laatste live les een jaar geleden. Dus als e.e.a. iets weggezakt is, is dat nu helemaal logisch.
Maar als je al jaren les hebt gehad volgens het ‘begripvol rijden’ systeem, kan één les al genoeg zijn om in de ‘o ja modus’ te komen. Dat was ook nu het geval.
In de eerste les begonnen we met het bespreken en bekijken van wat goed en minder goed gaat.
Nienke reed een stukje voor en wat me daarbij opviel, was dat de aanleuning en impuls matig waren.
Bij oefeningen zoals schouderbinnenwaarts, travers en appuyeren had Gyongy impuls- en taktverlies en werd haar hals strak. Daarbij werkte Nienke teveel en te vaak terug met haar binnenhand en had ze haar paard niet aan het binnenbeen.
Daar gingen we aan werken.
‘Dat jij de neiging hebt voor zoveel met je teugels te doen, is omdat Gyongy daarom vraagt, zij zeurt in jouw hand, maar het probleem zit achter.
Ze moet meer aan het werk vanuit achter. Door haar slimme tactiek om voor in jouw hand te lopen zeuren, zorgt ze ervoor dat jij voor in haar mond aan het werk gaat en vergeet vanuit achter te rijden. Daardoor hoeft ze achter niks te doen en dat vindt ze natuurlijk wel prima.
En vooral niet terugwerken met je binnenhand. Elke keer dat je terugwerkt met je binnenhand, rem je haar binnenachterbeen af. En we willen juist dat ze haar binnenachterbeen goed naar voren onder de massa zet.’
Dus..
‘Even weer bewust worden van wat jij doet met je hand, zit en been en hoe je paard reageert en of ze uberhaupt reageert.
Dan je handen gevoeliger en elastischer laten zijn. En niet terugwerken met je binnenhand. En weer beseffen dat als de oorzaak achter zit je dit niet voor moet ‘oplossen’ maar achter. Dus beter aan je been maken en houden. En vervolgens het paard onder jou laten werken. Ze mag niet door je hand weglopen. Ze moet zich laten opvangen door die elastische, gevoelige hand.’
Daar heeft Nienke mee gewerkt en geoefend. Er waren steeds meer stukjes die al wat beter gingen.
Daarmee was de eerste les voorbij. Nu even een nachtje slapen en morgen kijken we verder.
De volgende les viel me direct op dat Nienkes hand al een stuk stiller was dan gisteren en dat ze niet meer terugwerkte met de hand. Heel mooi.
Gyongy was wat serieuzer en had door dat Nienke weer wat consequenter was en een reactie wilde.
Na het loswerken, het beter aan het binnenbeen maken en het verbeteren van de impuls werd de verbetering zichtbaar.
Toen Gyongy steeds beter begon te reageren, had Nienke haar o-ja-moment. Ze hadden elkaar weer gevonden.
Toen leek het op het oog weer vanzelf te gaan.
Gyongy liep van achter naar voor; met voldoende impuls en draagkracht, zonder voor weg te willen en zonder de hals strak te maken. Met een fijne, zachte en makkelijke aanleuning.
Prachtig.
Er was bij Gyongy nu een juist gebruik van het lichaam en de hals.
De schouderbinnenwaarts ging eenvoudig, met de juiste buiging, draagkracht en takt met een zeer smakelijke aanleuning. In de travers bleef ze ook heel goed in de juiste balans en buiging, zonder enige moeite. De appuyementen waren vol overtuiging en kracht.
Alles ging nu zoveel eenvoudiger en met meer harmonie, elegantie en schwung. Een plezier om naar te kijken. Ook ging Gyongy lichtvoetiger door de baan, ik hoorde haar amper draven en galopperen.
Ze waren weer goed op elkaar afgestemd.
Hier kunnen ze weer en poosje mee verder.
Op welk niveau je ook rijdt, het komt je training ten goede als je geregeld checkt of je paard echt aan je been is en de aanleuning echt in orde is.
